Start arrow Historia Parafii
Menu główne
Dziś mamy...
19 Kwietnia 2014
Sobota
Imieniny obchodzą:
Adolf, Adolfa,
Adolfina, Alf,
Cieszyrad, Czesław,
Czech, Czechasz,
Czechoń, Leon,
Leontyna, Pafnucy,
Tymon, Werner,
Włodzimierz
Do końca roku zostało 257 dni.
Odwiedziło nas...


powered_by.png, 1 kB powered_by.png, 1 kBadvertisement.png, 0 kB

advertisement.png, 0 kB
Historia Parafii Utwórz PDF Drukuj Poleć znajomemu
Redaktor: Administrator   
09.05.2007.

Kościół Świętej Opatrzności Bożej - symbol wolnej Polski - Wystawa fotograficzna

W podziemiach Dolnego Kościoła Świątyni można odwiedzać WYSTAWĘ FOTOGRAFICZNĄ zatytułowaną Historia budowy Świątyni Świętej Bożej Opatrzności w obiektywie R. Rzepeckiego, J. Musieja, M. Popielca.  

Ekspozycja jest poświęcona historii budowy świątyni wznoszonej jako symbol wdzięczności Narodu za odzyskanie wolności w 1989 roku, za 20 lat pontyfikatu Ojca Świętego Jana Pawła II i jubileusz 2000 lat chrześcijaństwa.

 

Replika grobu Jana Pawła II

W Świątyni Opatrzności Bożej można zwiedzać symboliczny grób Jana Pawła II.  Jest on wierną repliką grobu w Grotach Watykańskich, gdzie spoczywa ciało Ojca Świętego. Monument oświetlony jest reflektorami, a obok niego umieszczony jest obraz z wizerunkiem Największego z Polaków. Do grobu podczas jego budowy została złożona biała chusta, którą w dniu śmierci - 2 kwietnia 2005 r. - ocierano twarz Papieża. Relikwię podarowaną w Watykanie przywiózł do Polski zaraz po pogrzebie Jana Pawła II Jego Eminencja Kardynał Józef Glemp Ordynariusz Archidiecezji Warszawskiej.

 

W dolnym kościele Świątyni Opatrzności Bożej w krypcie dla zasłużonych Polaków spoczywa ciało ks. Jana Twardowskiego. Ksiądz Twardowski był jednym z najchętniej czytanych przez Polaków współczesnych poetów. Wielokrotnie mawiał, że głównym celem pisarstwa jest pozyskanie ludzkiego serca. Czytelnicy podkreślali, że lektura jego poezji pomaga im pogodzić się ze światem i odzyskać spokój. Ksiądz Twardowski zmarł w środę 18 stycznia w Warszawie. Miał 90 lat.

 

  

Plan Świątyni

          Urbanistyczną podstawę całego kompleksu Świątyni Opatrzności Bożej stanowią cztery Drogi: Walki, Kultury, Cierpienia i Modlitwy. Zaczynają się one wejściowymi łukami-bramami, zwieńczonymi figurami Chrystusa Zmartwychwstałego, Matki Bożej, Świętego Piotra i Mojżesza. Drogi te mają symbolizować nowe zadania dla społeczeństwa. Pierwsza - ma stać się drogą pojednania narodowego, ekumenicznego i europejskiego, i będzie związana z Instytutem Jednania; druga - z Instytutem i Muzeum Jana Pawła II; trzecia - będzie przechodzić przy Instytucie Życia, gdzie znajdą się instytucje charytatywne, hospicjum dla ok. 30 osób i stacja krwiodawstwa; przy czwartej drodze stanie Instytut Odrodzenia, który został zaprojektowany wraz z amfiteatrem i z myślą o spotkaniach młodzieży. Wszystkie drogi wyznaczają kształt czterech Dziedzińców: Ojczyzny, gdzie będą gromadzić się wierni podczas wielkich uroczystości kościelnych i religijno-patriotycznych; Ludu Bożego, gdzie zostaną rozmieszczone stacje Drogi Krzyżowej, a na cokołach znajdą się płaskorzeźby upamiętniające najważniejsze bitwy w dziejach Polski i "Polską Drogę Krzyżową" ; Życia (przy Instytucie Życia) oraz Chwały (czy-li wspomniany amfiteatr). Każda Droga dochodzi do samej świątyni i kończy się portalem. Do kościoła wierni będą wchodzić po monumentalnych schodach.

 

 

Bryła świątyni to rotunda zwieńczona owalną kopułą. Została ona zaprojektowana jako jednoprzestrzenne wnętrze. W nawie głównej będzie 1500 miejsc siedzących i zostanie ona oddzielona od nawy bocznej filarami. Z pierś-cienia nawy bocznej, nad którą znajdzie się Muzeum Jana Pawła II, wierni będą wchodzić do kaplic chrztu, nawrócenia i adoracji Najświętszego Sakramentu, Matki Bożej (z obrazem Matki Boskiej Częstochowskiej od ponad 20 lat wędrującym po Polsce) oraz do zakrystii. Codzienne Msze święte będą odprawiane w Kaplicy Najświętszej Maryi Panny. Nad wejściem głównym została zaprojektowana rozeta symbolizująca Opatrzność Bożą. Posadzka prezbiterium będzie nieco podniesiona, za ołtarzem zawiśnie ogromny krzyż na tle ażurowej konstrukcji.

Andrzej Sujka

Informacja na temat projektu i zespołu autorskiego

Realizacja Świątyni Świętej Bożej Opatrzności opiera się na projekcie wykonawczym przygotowanym przez pracownię architektoniczną "Szymborski & Szymborski" Spółka Jawna oraz specjalistyczne biura branżowe - konstrukcyjne i instalacyjne.

Swiatynia_widok2_250.jpg
 

Projekt architektoniczny, jego forma przestrzenna - symboliczna - stanowi wynik współpracy architektów z Inwestorem. Narracja wydarzeń historycznych (czterech dróg, którymi Polacy dążyli do wolności: Droga Modlitwy, Cierpienia, Oręża i Kultury), to wytyczne Księdza Prymasa dla programu Świątyni, to symbolika, która została przetworzona na język inżynierów projektantów, inżynierów realizatorów Wotum Narodu.

 

Ekspresja środków wyrazu, ład przestrzenny, odwoływanie się do form organicznych we wnętrzu "katedry" - to elementy, które mają sprzyjać spotkaniu wiernych z Bogiem.

Swiatynia_widok1_250.jpg

 

Projekt wykonawczy realizacyjny przygotowany przez zespół wielobranżowy jest zwieńczeniem wysiłków projektowych, stanowi instrument, który w rękach firmy wykonawczej pozwala zastępom specjalistów tworzyć realną przestrzeń Świątyni.

Idea budowy świątyni

 

  Idea budowy świątyni pod wezwaniem Opatrzności Bożej sięga czasów panowania króla Stanisława Augusta Poniatowskiego. Z jego woli kościół miał stanąć w Ujazdowi pod Warszawą, na skarpie nad wąwozem Agrykola, naprzeciw Zamku Ujazdowskiego, czyli na nowoczesnej i rozległej rezydencji królewskiej. Spośród licznych projektów architektonicznych świątyni i jej otoczenia król wybrał projekt oparty głównie na rzucie krzyża greckiego - autorstwa Jakuba Kubickiego, ucznia Dominika Merliniego. Intensywne prace budowlane w Łazienkach, przekazanie Zamku Ujazdowskiego na koszary oraz wyjazd Kubickiego do Paryża - odsunęły w czasie realizację tego projektu.

Rozpoczęcie budowy świątyni

Konstytucja 3 Maja (1791) była drugą na świecie, po Konstytucji Stanów Zjednoczonych, ustawą regulującą organizację władz państwowych oraz praca i obowiązki obywateli. Była wielkim osiągnięciem narodu pragnącego zachować niezależność państwową. Zabezpieczała możliwość rozwoju gospodarczego i politycznego kraju. Dwa dni po jej ogłoszeniu Sejm Rzeczpospolitej podjął uchwałę, „aby na tę pamiątkę kościół ex voto wszystkich stanów był wystawiony i Wyższej Opatrzności poświęcony". Król Stanisław August zaofiarował na ten cel skarpę łazienkowską, pierwotnie przeznaczoną już na budowę kościoła. Punktem kulminacyjnym obchodów pierwszej rocznicy uchwalenia Konstytucji było położenie kamienia węgielnego pod świątynię (1792). Niestety, dwa tygodnie później na ziemie Rzeczypospolitej wtargnęły wojska rosyjskie. Wielki entuzjazm dla budowy świątyni został zniweczony. Filar, którego zdążono postawić od maja do czerwca, rozbudowano do rozmiarów kaplicy. Trzy lata później Polski nie było już na mapie Europy, a król Stanisław August abdykował po trzecim rozbiorze Polski (1795).

 

 

Kaplica Świętej Opatrzności Bożej - symbol wolnej Polski

 

Władze carskie krwawo stłumiły powstanie listopadowe i styczniowe. Zwalczały wszelkie wystąpienia patriotyczne, a demonstracje uczuć narodowych karały zesłaniem w głąb Rosji lub więzieniem. W obawie przed carskim prześladowaniem po powstaniu listopadowym kraj opuściło około 9 tys. Rodaków („Wielka Emigracja"). Wyjechało wówczas do Francji i innych państwa wiele wybitnych postaci życia politycznego i kulturalnego. W atmosferze tęsknoty za Ojczyzną na obczyźnie tworzyli m. In. F. Chopin, A. Mickiewicz., J. Słowacki, Z. Krasiński i C.K. Norwid. Natomiast w warszawskim Ogrodzie Botanicznym jako symbol wolnej Ojczyzny stała kaplica zbudowana na „filarze"  kościoła Opatrzności. W setną rocznicę uchwalenia Konstytucji 3 Maja (1891) młodzież akademicka Warszawy złożyła tam kwiaty. Z tej okazji wybito również kilkanaście medali pamiątkowych, zarówno na ziemiach polskich pod zaborami, jak i w środowiskach polonijnych.

 

Kolejny projekt budowy świątyni

Za zgodą władz niemieckich, okupujących część ziem polskich, odbyły się uroczyste obchody 125, rocznicy uchwalenia Konstytucji 3 Maja (1916), We wnękę kaplicy Opatrzności wmurowano pamiątkową tablicę, Obok posadzono młody dąb, symbolizujący trwałość dążeń narodowych Polaków i wierność ideom Konstytucji, Wybito też stosowny medal. W ten sposób, tuż przed odzyskaniem przez Polskę niepodległości, przywrócona została właściwa ranga tej narodowej relikwii, jaką przez okres zaborów była kaplica - ruina fundamentów świątyni Opatrzności. Trzy lata po odzyskaniu niepodległości (1921) ustawą Sejmu Ustawodawczego stwierdzono wolę kontynuacji zobo­wiązania Sejmu Czteroletniego, Świątynię miało budować państwo polskie, Rząd Józefa Piłsudskiego ufundował wieczyste stypendium na odprawianie codziennej Mszy świętej w intencji pomyślności Rzeczpospolitej oraz za dusze wszystkich Polaków, którzy zginęli pod zaborami. Ogłoszono publiczny konkurs na nowy projekt świątyni, Z piętnastu przygotowanych do drugiej edycji tego konkursu (1930) jednomyślnie wybrano projekt Bohdana Pniew­skiego, Tym razem świątynia miała stanąć na Polach Mokotowskich, Jednak wybuch II wojny światowej (1939) uniemożliwił jej budowę.

Nieudane próby budowy świątyni

         Po zakończeniu II wojny światowej na mapie Europy nadal nie było niepod­ległej Polski, gdyż zarówno politycznie, jak i gospodarczo została ona uzale­żniona od Rosji sowieckiej (b. ZSRR). Lata powojenne (1945-1989) to czas represyjnych rządów komunistycznej partii PZPR, ale również czas narodo­wych aktów religijnych: poświęcenie narodu polskiego Niepokalanemu Sercu Maryi przez Prymasa Polski Augusta Hlonda (1946), Wielka Nowenna Milenij­na zainicjowana przez Prymasa Polski Stefana Wyszyńskiego, przygotowującą tysiącletnią rocznicę chrztu Polski (1966). Budowę świątyni Opatrzności próbo­wano zainicjować za kard. Augusta Hlonda, ale jego śmierć i okres stalinizmu zniweczyły te plany. Prymas Tysiąclecia kard. Stefan Wyszyński przypominał społeczeństwu o niespełnionej obietnicy. Idea ta została podjęta na nowo również przez Prymasa Polski kard. Józefa Glempa (1982). W wyróżnionym projekcie zabudowy tzw. Placu Puławskiego, zespół krakowskich architektów umieścił projekt świątyni, ale sam konkurs nie zakończył się realizacją. Była to ostatnia nieudana próba wypełnienia ślubów budowy świątyni. Powiodła się ona dopiero w Trzeciej Rzeczpospolitej (po 1989).

Z kroniki budowy Świątyni Opatrzności Bożej

23 X 1998 - Uchwała Sejmu RP w sprawie budowy w Warszawie Świątyni Opatrzności Bożej. "Sejm Rzeczpospolitej Polskiej wyraża uznanie dla inicja­tywy Prymasa Polski Kardynała Józefa Glempa wzniesienia w Warszawie Świątyni Opatrzności Bożej (...). Będzie symbolem wdzięczności Narodu za odzyskanie wolności w 1989 roku, za 20 lat pontyfikatu Ojca Świętego Jana Pawła II i jubileusz 2000 lat chrześcijaństwa".

2 V 1999 - Uroczyste posadowienie i pobłogosławienie krzyża na placu przy­szłej budowy przez Prymasa Polski, który wyraził pragnienie, by 2 maja ­wigilia rocznicy Konstytucji 3 Maja i uroczystości Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski - był w kalendarzu liturgicznym świętem Bożej Opatrzności.

13 VI 1999 - Poświęcenie przez Ojca Świętego Jana Pawła II kamienia węgiel­nego i terenu pod budowę Świątyni.

15 IV 2002 - Zawarcie umowy z firmą Szymborski & Szymborski na opraco­wanie dokumentacji projektowej Świątyni z obiektami towarzyszącymi.

2 V 2002 - Uroczyste wmurowanie kamienia węgielnego. Jako dar ołtarza złożony został różaniec wykonany z kul armatnich, uwieńczony Krzyżem Warszawskim, stojącym kiedyś w Kaplicy Zamkowej.

 

18 XI 2002 - Zawarcie umowy z firmą Z. Marciniak S.A. z Gorzowa Wlkp. na wykonanie kompleksu świątynnego i obiektów towarzyszących.

23 XI 2002 - Symboliczne wbicie pierwszej łopaty przez Prymasa Polski i Prezesa firmy Z. Marciniak S.A. Rozpoczęcie budowy Świątyni, oficjalne przekazanie generalnemu wykonawcy placu pod budowę.

 

Świątynia Opatrzności Bożej w budowie

          Budowa Świątyni Opatrzności Bożej nie jest budową jeszcze jednego kościoła - uzasadniali swój projekt architekci Wojciech Szymborski i Lech Szymborski. To Wotum Narodu, stanowiące wypełnienie zobowiązania podję­tego ponad dwieście lat temu przez naszych praojców wobec Najwyższego Boga Wszechmogącego. Projekt architektoniczny, jego forma przestrzenna ­symboliczna ukształtowała się we współpracy architektów z inwestorem. Narracja wydarzeń historycznych (Czterech Dróg, którymi Polacy dążyli do wolności: Oręża, Kultury, Modlitwy i Pracy oraz Cierpienia) - to wytyczne Księdza Prymasa dla programu Świątyni, symbolika, która została przetwo­rzona na język inżynierów-projektantów i inżynierów-realizatorów Wotum Narodu. Ekspresja środków wyrazu, ład przestrzenny, odwoływanie się do form organicznych we wnętrzu "katedry" - to elementy, które mają sprzyjać spotkaniu wiernych z Bogiem. Proces, który trwa, jest wyjątkowy, gdyż pozwala spotkać się ludziom we wspólnym dziele. Podziemia Świątyni są zrealizowane, a wraz z nimi sepultorium. Można ocenić, jak tezy projektu "brzmią w przestrzeni". Przed nami realizacja nawy głównej i innych elementów wielkogabarytowych projektu.

 


 

 

Zmieniony ( 25.11.2009. )
 
(c) 2009 Parafia Bożej Opatrzności w Warszawie
e-mail: parafia@centrumopatrznosci.pl